athensspeeddating.gr :: http://www.mikres-aggelies.com/gnorimies/dating.php ::

www.ancient-technology.com - Αρχαία Τεχνολογία




αιώνιες λάμπες και Μεσαίωνας

Ο Μεσαίωνας ήταν σκοτεινή περίοδος για τη γνώση. Λίγα γίνανε για να διατηρηθεί η γνώση του παγανιστικού παρελθόντος της Ευρώπης και ακόμα λιγότερα για την επιστήμη. Μερικές αναμνήσεις αιώνιου φωτός βρίσκονται εδώ και 'κει.

Ο συγγραφέας Marcus Grecus το 1300 μ.Χ., περίπου συγγράφει το Liber Ignium (βιβλίο της φωτιάς;) στο οποίο διατείνεται ότι αιώνιο φως μπορεί να επιτευχθεί με μια μάζα από πολτοποιημένα φωσφορίζοντα σκουλήκια. Προφανώς δεν μπορούσε να διαχωρίσει μεταξύ του φθορισμού και της έννοιας της αιώνιας λάμπας όπως την περιέγραψαν ο Πλίνιος και ο Ήρων.

Στον 15ο αιώνα η Ευρώπη άρχισε να συνειδητοποιεί την πνευματική και ιστορική της κληρονομιά. Η Αναγέννηση δημιούργησε ένα μεγάλο ενδιαφέρον για την τέχνη και την επιστήμη των αρχαίων. Μνημεία μελετήθηκαν για τα αρχιτεκτονικά τους μυστικά. Αγάλματα ξεθάφτηκαν, καθαρίστηκαν και αντιγράφηκαν. Αρχαίοι τάφοι Ελλήνων και Ρωμαίων ξεθάφτηκαν προς αναζήτηση θησαυρών. Αποτέλεσμα αυτής της μανίας του να ξεθαφτεί το παρελθόν ήταν να ανακαλυφθούν και αιώνια φωτιστικά, in situ, και σε μερικές περιπτώσεις πρέπει να καίγανε για χίλια χρόνια ή και περισσότερο.

Το 1401 ανακαλύφθηκε ο τάφος του Πάλλα, γιου του βασιλιά της Τρωικής περιόδου Evander. Μέσα στον τάφο βρέθηκε λάμπα να καίει. Αυτό από μόνο του είναι εκπληκτικό καθώς ο Πάλλας πέθανε τον 12ο αιώνα προ Χριστού. Εκπληκτικότερο το γεγονός ότι δεν μπορούσαν αυτοί που βρήκαν τον τάφο να σβήσουν τη λάμπα. Ούτε ο αέρας την επηρέαζε ούτε το νερό και μόνο όταν την αδειάσανε από το υγρό που περιείχε έσβησε. Έκαιγε επί 2.600 χρόνια.

Ο Ermalao Barbaro, επίσκοπος της Βερόνα (1410-1471), είναι γνωστότερος σαν ο μεταφραστής των μύθων του Αισώπου. Έγραψε για μερικές ανακαλύψεις αιώνιων φωτιστικών και ανέφερε με λεπτομερή περιγραφή μια που βρέθηκε το 1450:

Ένας χωρικός, σκαλίζοντας χωράφι κοντά στην Padua, στην Ιταλία, βρήκε ένα μεγάλο σεντούκι. Νομίζοντας ότι ανακάλυψε θησαυρό άνοιξε ανυπόμονα το κουτί. Μέσα βρισκόταν μια μεγάλη πήλινη λάρνακα πλαισιωμένη από δύο μικρότερα βάζα, ένα χρυσό και ένα ασημένιο. Οι μεταλλικές αυτές κανάτες περιείχαν ένα υγρό αγνώστου συνθέσεως. Μέσα στην λάρνακα βρισκόταν μικρότερο κεραμικό βάζο στο οποίο έκαιγε αρχαία λάμπα. Η εξωτερική λάρνακα έφερε αυτή την επιγραφή σκαλισμένη πάνω της:

"Αυτή η προσφορά αφιερώνεται στον Πλούτωνα. Κλέφτες, μην αγγίζετε! Αυτό το μέρος είναι άγνωστο γιατί είναι κρυμμένο στη γη. Ο Μάξιμος Ολύβιος έβαλε αυτό το αγγείο εδώ με σωστή προσφορά. Βρίσκεται εδώ σαν απλόχερη προσφορά για τον ίδιο και την ευημερία του. Το υγρό δεν αξίζει όσο τα υπόλοιπα".

Η τελευταία φράση είναι λίγο ανειλικρινής, εάν επρόκειτο για υγρό αιώνιας λάμπας. Η μικρότερη πήλινη λάρνακα είχε επίσης επιγραφή:

"Φύγετε από 'δω! πηγαίνετε στα βάθη, κλέφτες! εσύ που το πρόσωπό σου και τα ενδύματά σου είναι σαν ενός κατασκόπου. Αποχώρησε τόσο γρήγορα όσο ο Ερμής, με το ταξιδιωτικό του καπέλο και το ιατρόσημο. 'Αφησε το μεγάλο δώρο του Μάξιμου Ολύβιου αφιερωμένο στον Πλούτωνα".

Ένα εντυπωσιακό δώρο πράγματι για τον Θεό του Κάτω Κόσμου. Γίνανε μερικές απόπειρες να αναλυθεί το υγρό αλλά η επιστήμη της εποχής δεν ήταν επαρκής. Η τελική ετυμηγορία ήταν ότι επρόκειτο για κάποιου είδους "αλχημιστικό υγρό".

Η Ιταλία αποδείχτηκε πλούσια πηγή σε λάμπες τάφων. Ο Guido Pancirolli, στις αρχές του 16ου αιώνα, περιέγραψε το άνοιγμα του τάφου της Tullia, κόρης του Μάρκου Κικέρωνα. Παρά την παρέλευση 1550 χρόνων μια λάμπα βρέθηκε να καίει αμυδρά στον τάφο. Αντίθετα με άλλες, αυτή έσβησε όπως μπήκε φρέσκος αέρας στον ταφικό θάλαμο.

'Αλλοι Ιταλοί αναζητητές βρήκαν μυστηριώδεις αρχαίες λάμπες. Ο Ludovico Vives βρήκε ταφική λάμπα το 1520 που έκαιγε για 1050 χρόνια. Ο Giovanni della Porta κατέγραψε την εύρεση λάμπας σε Ρωμαϊκό τάφο στο νησί Nesis. Ο τάφος προηγείτο της χριστιανικής εποχής αλλά η λάμπα ήταν ακόμα αναμμένη όταν βρέθηκε, το 1500. Αυτή είχε μια ενδιαφέρουσα παραλλαγή - ήταν κλεισμένη σε γυάλινη θήκη (φιάλη). Αυτό έκανε το γεγονός διπλά απίστευτο καθώς κάθε καύση απαιτεί οξυγόνο. Για να συμβαίνει κάτι τέτοιο θα έπρεπε είτε φρέσκος αέρας να έμπαινε μέσα στη φιάλη η με κάποιο άλλο τρόπο να παράγεται οξυγόνο κατά την διαδικασία της καύσης της ίδιας, όπως με τους σύγχρονους πυραύλους και τα καύσιμά τους.

Βρέθηκαν και άλλες λάμπες σε διάφορα μέρη της Ευρώπης που υπήρξαν υπό Ρωμαϊκή κατοχή. Ο Βρετανός ιστορικός Cambden, στο Description of Yorkshire (1586) περιγράφει ανεύρεση αναμμένης λάμπας στον τάφο του Κωνστάντιου Χλωρού. Ο Χλωρός, πατέρας του Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου του Μεγάλου, πέθανε στο Γιόρκσαϊρ το 306 μ.Χ.

'Αλλη μια λάμπα βρέθηκε στην Αγγλία κατά την διάρκεια της βασιλείας του Ερρίκου του 3ου. Αυτός είχε ήδη διαχωριστεί με την Καθολική εκκλησία και το 1539 διέταξε την διάλυση των μεγάλων μοναστηριών της Βρετανίας. Κατά την νομιμοποιημένη, πλέον, σκύλευση αυτών των αρχαίων οικοδομών μια αρχαία λάμπα βρέθηκε να φωτίζει, σε μια κρυφή εσοχή τοίχου. Υπήρχαν ενδείξεις ότι έκαιγε για 1200 χρόνια. Θεωρώντας την Παπικό αντικείμενο, την κατέστρεψαν. 'Αλλες όμως διατηρήθηκαν και υπάρχει μια φήμη ότι δύο βρίσκονται στην κατοχή του Πανεπιστημίου του Leyden.

 

 

Επιστροφή - Κεντρική σελίδα - Χάρτης σελίδων

technology,ancient

technology,ancient

technology,ancient